مدیریت آموزشی -

مدیریت آموزشی



From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

For other uses, see Management (disambiguation).

Management comprises planning, organizing, resourcing, leading or directing, and controlling an organization (a group of one or more people or entities) or effort for the purpose of accomplishing a goal. Resourcing encompasses the deployment and manipulation of human resources, financial resources, technological resources, and natural resources.

Management can also refer to the person or people who perform the act(s) of management.

[edit] Overview

The verb manage comes from the Italian maneggiare (to handle — especially a horse), which in turn derives from the Latin manus (hand). The French word mesnagement (later ménagement) influenced the development in meaning of the English word management in the 17th and 18th centuries.[1]

[edit] Theoretical scope

Mary Parker Follett (1868–1933), who wrote on the topic in the early twentieth century, defined management as "the art of getting things done through people".[2] One can also think of management functionally, as the action of measuring a quantity on a regular basis and of adjusting some initial plan; or as the actions taken to reach one's intended goal. This applies even in situations where planning does not take place. From this perspective, Frenchman Henri Fayol[3] considers management to consist of five functions:

1.     planning

2.     organizing

3.     leading

4.     co-ordinating

5.     controlling

Some people, however, find this definition, while useful, far too narrow. The phrase "management is what managers do" occurs widely, suggesting the difficulty of defining management, the shifting nature of definitions, and the connection of managerial practices with the existence of a managerial cadre or class.

One habit of thought regards management as equivalent to "business administration" and thus excludes management in places outside commerce, as for example in charities and in the public sector. More realistically, however, every organization must manage its work, people, processes, technology, etc. in order to maximize its effectiveness. Nonetheless, many people refer to university departments which teach management as "business schools." Some institutions (such as the Harvard Business School) use that name while others (such as the Yale School of Management) employ the more inclusive term "management."

Speakers of English may also use the term "management" or "the management" as a collective word describing the managers of an organization, for example of a corporation. Historically this use of the term was often contrasted with the term "Labor" referring to those being managed.

[edit] Nature of managerial work

The neutrality of this section is disputed.
Please see the discussion on the talk page.
This section has been tagged since December 2007.

In for-profit work, management has as its primary function the satisfaction of a range of stakeholders. This typically involves making a profit (for the shareholders), creating valued products at a reasonable cost (for customers), and providing rewarding employment opportunities (for employees). In nonprofit management, add the importance of keeping the faith of donors. In most models of management/governance, shareholders vote for the board of directors, and the board then hires senior management. Some organizations have experimented with other methods (such as employee-voting models) of selecting or reviewing managers; but this occurs only very rarely.

In the public sector of countries constituted as representative democracies, voters elect politicians to public office. Such politicians hire many managers and administrators, and in some countries like the United States political appointees lose their jobs on the election of a new president/governor/mayor. Some 2500 people serve at the pleasure of the United States Chief Executive, including all of the top US government executives.

Public, private, and voluntary sectors place different demands on managers, but all must retain the faith of those who select them (if they wish to retain their jobs), retain the faith of those people that fund the organization, and retain the faith of those who work for the organization. If they fail to convince employees of the advantages of staying rather than leaving, they may tip the organization into a downward spiral of hiring, training, firing, and recruiting. Management also has the task of innovating and of improving the functioning of organizations.

[edit] Historical development

Difficulties arise in tracing the history of management. Some see it (by definition) as a late modern (in the sense of late modernity) conceptualization. On those terms it cannot have a pre-modern history, only harbingers (such as stewards). Others, however, detect management-like activities in the pre-modern past. Some writers[who?] trace the development of management-thought back to Sumerian traders and to the builders of the pyramids of ancient Egypt. Slave-owners through the centuries faced the problems of exploiting/motivating a dependent but sometimes unenthusiastic or recalcitrant workforce, but many pre-industrial enterprises, given their small scale, did not feel compelled to face the issues of management systematically. However, innovations such as the spread of Hindu-Arabic numerals (5th to 15th centuries) and the codification of double-entry book-keeping (1494) provided tools for management assessment, planning and control.

Given the scale of most commercial operations and the lack of mechanized record-keeping and recording before the industrial revolution, it made sense for most owners of enterprises in those times to carry out management functions by and for themselves. But with growing size and complexity of organizations, the split between owners (individuals, industrial dynasties or groups of shareholders) and day-to-day managers (independent specialists in planning and control) gradually became more common.

[edit] Early writing

While management has been present for millennia, several writers have created a background of works that assisted in modern management theories.[4]

[edit] Sun Tzu's The Art of War

Written by Chinese general Sun Tzu in the 6th century BCE, The Art of War is a military strategy book that, for managerial purposes, recommends being aware of and acting on strengths and weaknesses of both a manager's organization and a foe's.[4]

[edit] Niccolò Machiavelli's The Prince

Believing that people were motivated by self-interest, Niccolò Machiavelli wrote The Prince in 1513 as advice for the leadership of Florence, Italy.[5] Machiavelli recommended that leaders use fear—but not hatred—to maintain control.

[edit] Adam Smith's The Wealth of Nations

Written in 1776 by Adam Smith, a Scottish moral philosopher, The Wealth of Nations aims for efficient organization of work through division of labor.[5] Smith described how changes in processes could boost productivity in the manufacture of pins. While individuals could produce 200 pins per day, Smith analyzed the steps involved in manufacture and, with 10 specialists, enabled production of 48,000 pins per day.[5]

[edit] 19th century

Some argue[citation needed] that modern management as a discipline began as an off-shoot of economics in the 19th century. Classical economists such as Adam Smith (1723 - 1790) and John Stuart Mill (1806 - 1873) provided a theoretical background to resource-allocation, production, and pricing issues. About the same time, innovators like Eli Whitney (1765 - 1825), James Watt (1736 - 1819), and Matthew Boulton (1728 - 1809) developed elements of technical production such as standardization, quality-control procedures, cost-accounting, interchangeability of parts, and work-planning. Many of these aspects of management existed in the pre-1861 slave-based sector of the US economy. That environment saw 4 million people, as the contemporary usages had it, "managed" in profitable quasi-mass production.

By the late 19th century, marginal economists Alfred Marshall (1842 - 1924) and Léon Walras (1834 - 1910) and others introduced a new layer of complexity to the theoretical underpinnings of management. Joseph Wharton offered the first tertiary-level course in management in 1881.

[edit] 20th century

By about 1900 one finds managers trying to place their theories on what they regarded as a thoroughly scientific basis (see scientism for perceived limitations of this belief). Examples include Henry R. Towne's Science of management in the 1890s, Frederick Winslow Taylor's Scientific management (1911), Frank and Lillian Gilbreth's Applied motion study (1917), and Henry L. Gantt's charts (1910s). J. Duncan wrote the first college management textbook in 1911. In 1912 Yoichi Ueno introduced Taylorism to Japan and became first management consultant of the "Japanese-management style". His son Ichiro Ueno pioneered Japanese quality-assurance.

The first comprehensive theories of management appeared around 1920. The Harvard Business School invented the Master of Business Administration degree (MBA) in 1921. People like Henri Fayol (1841 - 1925) and Alexander Church described the various branches of management and their inter-relationships. In the early 20th century, people like Ordway Tead (1891 - 1973), Walter Scott and J. Mooney applied the principles of psychology to management, while other writers, such as Elton Mayo (1880 - 1949), Mary Parker Follett (1868 - 1933), Chester Barnard (1886 - 1961), Max Weber (1864 - 1920), Rensis Likert (1903 - 1981), and Chris Argyris (1923 - ) approached the phenomenon of management from a sociological perspective.

Peter Drucker (1909 – 2005) wrote one of the earliest books on applied management: Concept of the Corporation (published in 1946). It resulted from Alfred Sloan (chairman of General Motors until 1956) commissioning a study of the organisation. Drucker went on to write 39 books, many in the same vein.

H. Dodge, Ronald Fisher (1890 - 1962), and Thornton C. Fry introduced statistical techniques into management-studies. In the 1940s, Patrick Blackett combined these statistical theories with microeconomic theory and gave birth to the science of operations research. Operations research, sometimes known as "management science" (but distinct from Taylor's scientific management), attempts to take a scientific approach to solving management problems, particularly in the areas of logistics and operations.

Some of the more recent developments include the Theory of Constraints, management by objectives, reengineering, and various information-technology-driven theories such as agile software development, as well as group management theories such as Cog's Ladder.

As the general recognition of managers as a class solidified during the 20th century and gave perceived practitioners of the art/science of management a certain amount of prestige, so the way opened for popularised systems of management ideas to peddle their wares. In this context many management fads may have had more to do with pop psychology than with scientific theories of management.

Towards the end of the 20th century, business management came to consist of six separate branches, namely:

·        Human resource management

·        Operations management or production management

·        Strategic management

·        Marketing management

·        Financial management

·        Information technology management responsible for management information systems

[edit] 21st century

In the 21st century observers find it increasingly difficult to subdivide management into functional categories in this way. More and more processes simultaneously involve several categories. Instead, one tends to think in terms of the various processes, tasks, and objects subject to management.

Branches of management theory also exist relating to nonprofits and to government: such as public administration, public management, and educational management. Further, management programs related to civil-society organizations have also spawned programs in nonprofit management and social entrepreneurship.

Note that many of the assumptions made by management have come under attack from business ethics viewpoints, critical management studies, and anti-corporate activism.

As one consequence, workplace democracy has become both more common, and more advocated, in some places distributing all management functions among the workers, each of whom takes on a portion of the work. However, these models predate any current political issue, and may occur more naturally than does a command hierarchy. All management to some degree embraces democratic principles in that in the long term workers must give majority support to management; otherwise they leave to find other work, or go on strike. Hence management has started to become less based on the conceptualisation of classical military command-and-control, and more about facilitation and support of collaborative activity, utilizing principles such as those of human interaction management to deal with the complexities of human interaction. Indeed, the concept of Ubiquitous command-and-control posits such a transformation for 21st century military management.

[edit] Management topics

[edit] Basic functions of management

Management operates through various functions, often classified as planning, organizing, leading/motivating and controlling.

·        Planning: deciding what needs to happen in the future (today, next week, next month, next year, over the next five years, etc.) and generating plans for action.

·        Organizing: making optimum use of the resources required to enable the successful carrying out of plans.

·        Leading/Motivating: exhibiting skills in these areas for getting others to play an effective part in achieving plans.

·        Controlling: monitoring -- checking progress against plans, which may need modification based on feedback.

[edit] Formation of the business policy

·        The mission of the business is its most obvious purpose -- which may be, for example, to make soap.

·        The objective of the business refers to the ends or activity at which a certain task is aimed.

·        The business's policy is a guide that stipulates rules, regulations and objectives, and may be used in the managers' decision-making. It must be flexible and easily interpreted and understood by all employees.

·        The business's strategy refers to the plan of action that it is going to take, as well as the resources that it will be using, to achieve its mission and objectives. It is a guideline to managers, stipulating how they ought to use best the factors of production to the business's advantage. Initially, it could help the managers decide on what type of business they want to form.

[edit] How to implement policies and strategies

·        All policies and strategies must be discussed with all managerial personnel and staff.

·        Managers must understand where and how they can implement their policies and strategies.

·        A plan of action must be devised for each department.

·        Policies and strategies must be reviewed regularly.

·        Contingency plans must be devised in case the environment changes.

·        Assessments of progress ought to be carried out regularly by top-level managers.

·        A good environment is required within the business.

[edit] The development of policies and strategies

·        The missions, objectives, strengths and weaknesses of each department must be analysed to determine their roles in achieving the business's mission.

·        The forecasting method develops a reliable picture of the business's future environment.

·        A planning unit must be created to ensure that all plans are consistent and that policies and strategies are aimed at achieving the same mission and objectives.

·        Contingency plans must be developed, just in case.

All policies must be discussed with all managerial personnel and staff that is required in the execution of any departmental policy.

[edit] Where policies and strategies fit into the planning process

·        They give mid- and lower-level managers a good idea of the future plans for each department.

·        A framework is created whereby plans and decisions are made.

·        Mid- and lower-level management may add their own plans to the business's strategic ones.

[edit] Managerial levels and hierarchy

The management of a large organization may have three levels:

1.     Senior management (or "top management" or "upper management")

2.     Middle management

3.     Low-level management, such as supervisors or team-leaders

Top-level management

·        Top-level managers require an extensive knowledge of management roles and skills.

·        They have to be very aware of external factors such as markets.

·        Their decisions are generally of a long-term nature.

·        They are responsible for strategic decisions.

·        They have to chalk out the plan and see that plan may be effective in the future.

·        They are executive in nature.

Middle management

·        Mid-level managers have a specialized understanding of certain managerial tasks.

·        They are responsible for carrying out the decisions made by top-level management.

Lower management

·        This level of management ensures that the decisions and plans taken by the other two are carried out.


·        Lower-level managers' decisions are generally short-term ones


مديريت يعني برنامه ريزي، شناسايي ، راهنمايي يا هدايت و كنترل و سازماندهي (يك گروه يا يك تعدادی از افراد) و يا تلاش به منظور دستيابي به يك هدف .

 شناسايي شامل به كار گيري و بهره گيري از منابع انسانی ، مالي ، تكنولوژيكي و منابع طبيعي است . همچنين کلمه مديرميتواند به اشخاص يا افرادي اشاره داشته باشد که فعالیتهای مدیریتی را انجام می دهند.



1-1 حوزه تئوري                              

1-2ماهيت شغل مديريت                                                                               تاريخچه توسعه مدیریت  -2

2-1 قرن نوزدهم  

2-2  قرن بیستم

2-3 قرن بیست و یک                                                                         

3-موضوعات مديريتي                             

3-1 كاربردهاي اساسي واصلي مديريت 

3-2 شكل گيري سياست شغلي 

3-2-1 چگونه سياستها واستراتژيها را به كار گيريم  

3-2-2 توسعه استراتژيها و سياستها 

3-2-3 در چه مواقعي سياستها و استراتژيها براي فرايند برنامه ريزي مناسب هستند

3-3 سلسله مراتب و سطوح مديريت


4- محدوده ها، مقولات و ابزارهاي مديريت




كلمه مدير از كلمه ايتاليايي Maneggiareگرفته شده(به معناي كنترل و اداره كردن يك اسب)كه به نوبه خود از كلمه لاتينmanusبه معني« دست» گرفته شده است كلمه فرانسوي mesnageme(ياmenagement)  

به توسعه معناي انگليسي مديريت در قرنهاي 17-18 اشاره دارد.      


حوزه تئوري

در اوايل قرن20 ،مري پاركرفولت (1898-1993)مقاله اي در اين موضوع (مديريت ) نوشت و مديريت را به عنوان هنر انجام كارها توسط ديگران تعريف كرد ، همچنين مي توان در مورد مديريت گفت كه مدیریت  ارزيابي يك كميت بر اساس معيار معين ، و يا تنظيم و تطبيق چند برنامه اصلي و يا به عنوان مجموعه فعاليتهايي است براي دستيابي به اهداف از پيش تعيين شده .اين معني حتي در موقعيتهايي كه برای دستیابی به هدف  برنامه ريزي انجام نمي گيرد مورد استفاده قرار ميگيرد. از اين منظر هنري فايول فرانسوي پنج وظيفه براي مديريت در نظر گرفت:                                     

1-برنامه ريزي                               





به عقيده برخي افراد اين تعريف با وجود اين كه بسيار مفيد است ،اما خيلي محدود مي باشد. عبارت «مديريت آن چيزي است كه مدير انجام مي دهد » بسيار تكرار مي شود. در بسياري از موارد برای ارائه یک تعريف جامع از مديريت ، مشكلاتی از قبیل ماهيت متغير تعاريف و یا مشکل بر قراري ارتباط بين شيوه هاي مديريت با يك مجموعه يا كادر مديريتي مطرح می شود .                

يك ديدگاه مديريت را معادل با شغل رياست در نظر مي گيرد و بدين گونه مفهوم مديريت را از موسسات و بخشهاي دولتي و هر مقوله ديگری به غیر از بازرگاني مثل خارج ميكند. به هر حال از نگاه واقع بينانه ،هر سازماني براي افزايش كارايي خود بايد پرسنل ،فرآيند و تكنولوژي خود را مديريت كند و بيشتر افراد به مراكز دانشگاهي كه مديريت را تحت عنوان «رشته بازرگاني »آموزش مي دهند ،مراجعه مي كنند . برخي سازمانها (مانند دانشگاه بازرگاني هاروارد ) همان عنوان رشته بازرگاني را برای این حوزه استفاده ميكنند در حاليكه (دانشكده مديريتي يالي )اصطلاح كلي تر  مديريت را بر مي گزيند . انگليسي زبانها هم ممكن است از اصطلاح "مديريت " به عنوان يك اصطلاح كلي براي توصيف مديران سازمان يا مثلأ يك شركت استفاده كنند .از نظر تاريخي اين كاربردمعنايي ،اغلب با اصطلاح نيروي كار به معني آنهايي كه مديريت مي شوند ، مغايرت دارد .               


ماهيت كار مديريت

بي غرض بودن و بي طرفي اين مبحث  مورد بحث است .ماهیت کار مدیریت از دسامبر سال 2007 دنبال شد .در فعاليتها و كارهايي كه براي كسب سود انجام مي شوند ، اولين نقش و عملكرد مديريت جلب رضايت افراد سهيم در سود است .اساسا اين كار براي سهامداران سود به همراه داشته و محصولات ارزشمندي با هزينه اي  معقول براي مشتريان فراهم ساخته و فرصتهاي شغلي پر مزيتي را براي كارمندان فراهم مي آورد .در مديريت موسسات غير انتفاعي اهميت حفظ اعتماد  سهامداران بسيار مهم است .در اكثر مدلهاي مديريت سهامداران براي انتخاب هيات مديره راي مي دهند و سپس هيات مديره مديريت ارشد را انتخاب مي كند برخي سازمانها روشهاي ديگري (مثل راي گيري از پرسنل ) را براي انتخاب يا بررسي عملکردمديران  تجربه مي كنند اما اين رويه به ندرت رخ مي دهد .در كشورهایی که به صورت عمومی اداره می شوند  همانند کشورهای صاحب دموكراسي ، راي دهندگان سياست مدارا ني را براي بخشهاي عمومي انتخاب مي كنند .سپس چنين سياست مدارا ني ناظران و مديران بسياري را به كار مي گيرند .            


در بسياري از كشورها مثل ايالات متحده ، منتخبان سياسي شغلهاي خود را با انتخاب رئيس ، دولتمرد ،يا شهردار جديد از دست مي دهند . حدود 2500 نفر به عنوان روسای اجرايي ايالات متحده انتخاب مي شوند كه تمام مديران اجرايي رده بالاي ايالت متحده را در بر مي گيرند .                                

  بخشهاي عمومي و خصوصي وانحصاري ،تقاضاهاي مختلفي را بر مديران تحميل مي كنند اما همه مدیران بايد اعتماد كساني را كه آنها را برگزيده اند ،حفظ نمايند (البته اگر مي خواهند در مشاغل خود باقي بمانند ) ،آنها بايد اعتماد كساني را جلب نمايند كه در سازمان سرمايه گذاري مي كنند وبايد اعتماد افرادي را حفظ كنند كه  به نفع سازمان كار مي كنند .

اگر آنها نتوانند پرسنل را در مورد مزاياي ماندن، به جاي ترك سازمان مجاب كنند ؛سازمان رادرمسير پيچيده پرداخت مزايا ،آموزش ،اخراج واستخدام به سمت نابودی سوق داده اند .همچنين مديريت وظيفه نوآوري وارتقاء عملكرد سازمان را برعهده دارد .                                            


رشد تاريخي

هنگام پي گيري تاريخچه مديريت مشكلاتي پديدار مي شود .از لحاظ معنايي برخي آنرا نومدرن مي دانند .با در نظر گرفتن اين مفاهيم ،مديريت نمي تواند تاريخچه پيش مدرن داشته باشد .                           

اما از نظر ديگران مديريت مثل فعالیتهای پيش مدرن محسوب مي شود . برخي نويسندگان توسعه مديريت را در بازرگانان سو مري و سازندگان اهرام مصر باستان جستجو مي كنند. برده داران طي قرنها با مشكلات استثمار/  تهييج نيروي كاري وابسته و در عين حال بي اشتياق يا متمرد  مواجه مي شدند . بسياري از شركتهاي پيش صنعتي «در مقياس كوچك»،فکر نمي كردند مجبور به مواجهه سيستماتيك با مسائل مديريت شوند . اما نوآوريهايي چون انتشار اعداد هندو عربي (از قرن پنجم تا پانزدهم ) و تدوين قوانين كتابداري ابزارهايي رابراي ارزيابي ،برنامه ريزي و كنترل مديريت فراهم آورد .        

ارائه مقیاس برای اكثر فعالیتهای بازرگاني و فقدان ثبت مكانيزه قبل از انقلاب صنعتي باعث شد در آن زمان اكثر مالكان موسسات ،كار مديريت را خودشان انجام دهند . اما همگام با رشد وسيع و پيچيده سازمانها؛شكاف بين مالكان (افراد يا سلسله مراتب بین گروه سهامداران ) و مديران جديد،متخصصان مستقل برنامه ريزي و كنترل، بتدريج متداول تر شد.


قرن نوزدهم

برخي ها در مورد مديريت مدرن، بعنوان شيوه اي بحث مي كنند كه در قرن 19 از دل اقتصاد جدا شده است . اقتصاد دانان قديمي چون آدام اسميت و جان استوارت ميل ،يك پيش زمينه تئوري را براي موضوعهاي تخصيص منابع ،‌ توليد و قيمت گذاري ارائه كردند . تقريبا در همان زمان افراد نوآوري همچون الي وتيني ، جيمز وات و ماتئو بولتون عناصر توليد تكنيكي مانند استاندارد سازي ، روشهاي كنترل كيفيت ، حسابرسي قيمتها ،تقابل دروني بخشهاي مختلف و برنامه ريز ي براي كار را ارائه دادند . بسياري از اين ويژگيهاي مديريت در اقتصاد زمان برده داري قبل از سال 1861 آمريكا وجود داشت . محيط آن زمان 4 ميليون نفر جمعيت داشت كه همگی براي توليد انبوه و سودآور مديريت مي شدند .                                 

تا اواخر قرن 19 اقتصادداناني همچون آلفرد مارشال و لئون وارلاس و ديگران، دیدگاه جديدي را در مورد پيچيدگي مديريت مبتني بر تئوري ،ارائه كردند . در سال 1881 جوزف وارتون اولين شيوه سي مرحله اي را در مديريت ارائه كرد.                


قرن بيستم

از حدود سال 1900،مديران سعي مي كنند تئوريهاي خودرا بر پايه و اساس كاملا علمي بنا كنند. آثاری همچون«علم مديريت »‌اثر هنري ارتونز در دهه 1890، «مديريت علمي » اثر فردريك تيلر (1911) «مطالعه جنبش علمي »اثر فرانك و لي ليان گيلبرت (1917) و «نمودارها» ی هنري ال گانت نمونه هايي از اين مورد هستند. جي دانكن در سال 1911یک كتاب درسي در مورد مديريت نوشت . در سال 1912يوئيجي يونو «‌ taylorism »را به ژاپن معرفي كرد و اولين مشاور مديريتي «سبك مديريت ژاپن » شد .پسرش ايچي كو يونو در صنعت بيمهء كيفيت ژاپن ،پيشروست.                 

اولین تئوریهای جامع در مورد مدیریت حدود سال1920 ارائه شد.دانشکده بازرگانی هاروارد رشته مدیریت اجرایی (MBA) رادر سال1921،ابداع کرد.افرادی مانند هنری فایل والکساندر چرچ ،شاخه های مختلف مدیریت و وابسته های آن را توصیف کردند.در اوایل قرن بیستم، در حالیکه نویسندگانی همچون التون مایو،ماری پارکر فولت ،چستر برنارد ،مارکس وبر ،رنیس لیکرت وکریس آرگریس به پدیده مدیریت ،از دیدگاه جامعه شناسی پرداختند ،افرادی همچون اردوی تید ،والتر اسکات وجی مونی ،اصول روانشناسی را به مقوله مدیریت وارد کردند. پیتر دراکر یکی از اولین کتابها را در مورد مدیریت کاربردی به نام «مفهوم شرکت»در سال 1946منتشر کرد.این کتاب نتیجه مطالعات آلفرد اسلوآن(رئیس جنرال موتور)در مورد سازمان بود.بدنبال آن دراکر39 کتاب دیگر نیز که عمدتا در همین زمینه هستند ،نوشت.اچ دودگه ،رونالد فیشر وتورنتودی فرایتکنیک استفاده از آمار را به مطالعات مدیریتی وارد کرد در دهه1940پاتریک بلاکت تئوریهای علمی را با تئوریهای اقتصاد خرد ترکیب کرد وعلم عملیات تحقیق راایجاد نمود .تحقیق در عملیات که گاهی بعنوان علم مدیریت شناخته می شود(امابا علم مدیریت تیلور متفاوت است )،در تلاش است تا دیدگاهی علمی برای حل مشکلات مدیریت به ویژه در محدودهای سازماندهی و عملکرد ،به کار گیرد.تئوری اظطرار مدیریت، تئوریهای مختلف برگرفته از تکنولوژی وتئوریهای مدیریت گروهی از جمله پیشرفتهای جدید در این علم است.

همزمان با شناخت کلی واجمالی از مدیریتها به عنوان یک شیوه یکپارچه طی قرن بیستم و اعتبار بخشیدن به شاغلین در این حرفه/هنر ،راه برای ورود دیدگاههای عامه پسند به سوی دیدگاههای آگاهانه تر از مدیریت باز شد.بدین ترتیب اکثر دیدگاههای رایج در مدیریت بیشتر به سمت روانشناسی عمومی گرایش پیدا کرد تا تئوریهای علمی مدیریت .در آخرین سالهای قرن بیستم مدیریت بازرگانی از شش شاخه کاملا مجزا تشکیل شده بود که عبارت بودنداز:مدیریت منابع انسانی ،مدیریت عملکرد یا مدیریت تولید ،مدیریت استراتژیک ،مدیریت فروش ،مدیریت مالی ،مدیریت تکنولوژی اطلاعات برای سیستم های اطلاعات مدیریت . 




قرن بیست ویک

در قرن 21 محققان تقسیم کردن مدیریت را به مقولات عملکردی (آنگونه که ذکر شد) ،کاری بسیار مشکل می دانستند.این مقوله هر یک بطور همزمان از چند مقوله تشکیل شده است.فرد دوست دارد در مورد مدیریت با شیوههای مختلف یا کارکردهای مختلف ودر موضوعهای مختلف فکر کند.

سایر شاخه های مدیریت مانند مدیریت آموزشی سود آور نیست.علاوه بر آن مدیریت مرتبط با سازمانهای عمومی اجتماعی نیز برنامه های کنترل شده ای در مدیریت غیر سودده وسرمایه گذاری اجتماعی دارند.توجه داشته باشید که بسیاری از دیدگاههای مدیریت توسط دیدگاههای تجاری مورد حمله قرار گرفته اند .

در قرن 21دموکراسی درمحیط کاررواج یافت وطرفداران بسیاری پیداکرد.دربرخی جاهاتمام عملکردهاووظائف مدیریتی بین کارکنان تقسیم شد وهریک ازآنهابخشی ازکاررابرعهده گرفتند.به هر حال این روشهابرسایر خط مشی های  روز غلبه کردونسبت به سلسله مراتب دستوری در ادارات ،بسیار طبیعی تر وعادلانه تر بود.بسیاری از مدیران تا حدی اصول مدیریت دموکراتیک را پذیرفتندکه در آن کارکنان باسابقه تر حمایت بیشتری از مدیران داشتند در غیراین صورت باید به دنبال کار دیگری می گشتند یابازنشسته می شدند.

بنابراین مدیریت دیگر از مفهوم نظامی گری سنتی که مبتنی بردستورواطاعت بود فاصله گرفت ، وبیشتر به سوی تسهیل در کار وحمایت از فعالیتهاوبهره گیری از اصول انسانی در مدیریت سوق پیدا کرد.

در حقیقت   مدیریت«دستورواطاعت»با عنوان مدیریت نظامی گری در قرن بیست ویک شناخته شد.


وظائف اصلی مدیریت

مدیریت دارای چندین وظیفه یاعملکرداست که اغلب به عنوان برنامه ریزی،سازماندهی،رهبری/هدایت وکنترل شناخته می شوند .

.برنامه ریزی:تصمیم گیری در مورداینکه چه چیزی لازم است درآینده(امروز،هفته آینده،ماه آینده،سال آینده،پنج سال آینده و...)اتفاق افتدوایجاد یک برنامه برای عمل.

.سازماندهی:استفاده بهینه از منابع لازم برای انجام موفقیت آمیز برنامه ها.

.هدایت/رهبری:به کارگیری کلیه مهارتهابرای سهیم کردن دیگران درانجام درست ومفیدبرنامه ها.

.کنترل:نظارت وچک نمودن پیشرفت برنامه هاکه ممکن است براساس بازخوردهای به وجودآمده نیازبه اصلاح یاتغییرداشته باشند.


اطلاعات خط مشی شغلی

.ماموریت هرشغلی این است که به اهداف مشخص دست یابدکه برای مثال ممکن است تهیه صابون باشد.

.هدف هرشغل نیزبه نتایج آن شغل برمی گرددیافعالیتی که آن شغل برای رسیدن به آن درحال انجام است.

.خط مشی رویه ای است که باعث ایجادیک قانون یامقررات می شودوممکن است درتصمیم گیری مدیرمورداستفاده قرارگیرد.خط مشی بایدانعطاف پذیروبه راحتی قابل تفسیرباشدوبرای همه پرسنل مفهوم وقابل درک باشد.

.استراتژی به برنامه ای اشاره داردکه درجریان است همچنین به منابعی که ازآن استفاده می شودتابه اهداف موردنظردست یابد.استراتژی برای مدیران حکم راهنماراداردکه نشان می دهدآنهابایدبهترین عوامل تولیدرابه کارگیرندتابه بهترین نتایج دست یابند. اساساّ،استراتژی به مدیران کمک می کندتادرموردنوع کاری که می خواهندانجام دهند،تصمیم گیری نمایند.



چگونگی به کارگیری خط مشی واستراتژیها

.کلیه خط مشیهاواستراتژیهابایدتوسط کلیه مدیران وکارکنان موردبحث وبررسی قرارگیرد.

.مدیران بایدکاملادریابندکجاوچگونه بایدازخط مشی هاواستراتژیهااستفاده نمایند.

.بایدیک برنامه عملکردی برای هربخش ایجادشود.

.سیاستهاوخط مشی هابایدمرتباّتجدیدنظرشوند.

.برنامه های احتمالی بایدمتناسب باتغییرات محیطی موردبررسی قرارگیرند.

.مدیران ارشدبایدمرتباّپیشرفت کارراموردسنجش وارزیابی قراردهند.

.محیط کاری بایددارای محیط مناسب باشد.



توسعه خط مشی ها و استراتژی ها

.وظایف،اهداف،توانمندیهاونقاط ضعف هرقسمت بایدمورد بررسی قرارگیردتانقش آنهادردستیابی به ماموریت شغل موردنظرتعیین شود.

.متدپیش بینی،تصویر قابل اعتمادی از سرنوشت و آینده شغل ارائه می دهد.

.بایدواحدبرنامه ریزی وجودداشت باشدتاازوجودهماهنگی بین همه برنامه هااطمینان حاصل شودوازاینکه همه خط مش هاواستراتژیهادرراستای دست یابی به همان اهداف قرارگرفته اند.

. احتمالات بایددرموقع خود،درنظرگرفته شود.

همه خط مشی ها بایدباتمام مدیران وپرسنلی که بایدآنهارادربخشهای مختلف اجراکنند،موردبررسی قرارگیرد.


جائیکه خط مشی ها واستراتژیهابرای فرایند برنامه ریزی مناسب است

.آنها برای مدیران سطوح بالاومیانی ایده های خوبی ازبرنامه های آتی هر بخش فراهم می کنند.

.چارچوبی خلق می شودکه به واسطه آن تصمیم گیریها وبرنامه ریزی می شود.

.ممکن است مدیران رده میانی وارشدبرنامه های خودرابه استراتژیهای تجاری بیافزایند.


سطوح وسلسله مراتب مدیریت

مدیریت یک سازمان بزرگ ممکن است سه سطح داشته باشد:

1-مدیریت ارشد(یامدیریت سطح بالا)

2-مدیریت میانی

3-مدیریت سطح پائین مانندسرپرستهایارهبران گروه.


مدیریت سطح بالا

مدیریت سطح بالا به دانش وسیع و گسترده ای در موردمهارتهاونقشهای مدیریت نیاز دارد.

.آنها باید از عوامل خارجی مثل بازار کاملا اطلاع داشته باشد.

.تصمیمات آنهاعموماماهیت درازمدتی دارد.

.آنها مسئول تصمیم گیریهای استراتژیک وحساس هستند.

.آنها بایدبرنامه ریزی کنند و تاثیرگذاری برنامه را برای آینده بررسی نمایند.

.آنها ماهیتا اجرائی هستند


مدیریت میانی

مدیران میانی عملکردمدیریتی را به خوبی می شناسد

.آنهامسئول اجرای تصمیماتی هستندکه مدیران ارشد اتخاذمی کنند.


مدیریت رده پائین

مدیران این سطح بایداطمینان بدهندکه تصمیمات مدیران دوگروه ارشدو میانی کاملا اجراشده است تصمیمات این مدیران عموماکوتاه مدت است.



+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387ساعت 14:20  توسط احسان(دانشجوی ارشد رشته مدیریت آموزشی )  |